De ridders bij Roeselare zeggen geen woord. Toch hoort het bos ze aankomen. Hun uitrusting rammelt, de paarden stampen en een hert schiet uit de struiken.
Conscience laat je eerst de dauw zien en de vogels horen. Pas daarna verschijnen de ruiters, uitgedost met veren op hun helmen en goud op hun kniestukken. Je zou verwachten dat zij de aandacht houden. Maar kijk eens wie er werkelijk het tempo bepaalt. Vóór de stoet loopt een jonge gids in wol, gewapend met een mes. Hij stapt zo hard dat de paarden moeite hebben hem bij te houden.
Lees nog even door tot een paard over een boomstronk struikelt. Wie de ridder nu hoort praten, weet iets over hem dat zijn kostbare kleding niet vertelde. En wie de gids in het oog heeft gehouden, heeft al gezien hoe vaak hij omkijkt. Met die twee aanwijzingen wordt een uitvoerige beschrijving ook een scène waarin je iets te raden hebt.
Past dit boek bij jou?
Dit is een leesproef voor wie wil weten of de negentiende-eeuwse verteltrant bevalt. In de DBNL-uitgave uit 1838 kun je de oude spelling hardop proberen. Als je vooral de handeling wilt volgen, houd dan bij de eerste bladzijden de gids aan als herkenningspunt. De kooplink hoort bij de Nederlandstalige editie met de titelspelling Vlaenderen.
Leesfragment en editie
Lees het eerste hoofdstuk bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren. Het fragment komt uit een andere uitgave. De digitale editie bij bol is in het Nederlands en heeft e-ISBN 9788726112535.
Bij aankoop via deze link kan Zovif commissie ontvangen. Bekijk De leeuw van Vlaenderen als e-book bij bol.