De verteller van El amigo Manso begint met de verzekering dat hij niet bestaat. Hij wil er desnoods getuigen bij halen. Eén hoofdstuk later heeft hij een naam en tamelijk uitgesproken ideeën over het dragen van een hoge hoed.
Manso probeert bij voorbaat een lastige lezer de mond te snoeren. Wie denkt dat de schrijver hem naar een werkelijk persoon heeft gemodelleerd, kan op een weerwoord rekenen. Het grappige is dat je al een indruk van zijn karakter krijgt terwijl hij nog bezig is zijn eigen bestaan te ontkennen. Hoe langer hij doorredeneert, hoe beter je je iemand kunt voorstellen die precies zo zou praten.
Lees voor een goede proef ook het begin van hoofdstuk twee. Daar stelt Máximo Manso zich voor en blijkt hij zo gehecht aan zijn hoge hoed dat hij hem zelfs in de zomer draagt. Op reis zou hij dat ook wel willen, als hij niet bang was er zonderling uit te zien. Probeer na dat detail de openingszin nog eens. Klinkt die nu als een filosofische stelling of hoor je vooral de man met de hoed?
Past dit boek bij jou?
Deze Spaanse roman past bij wie een verteller graag leert kennen via zijn uitweidingen. De twee korte hoofdstuktitels helpen bij het lezen. De eerste ontkent het bestaan van de spreker, de tweede geeft zijn naam. Daartussen heeft Galdós je ongemerkt kennis met hem laten maken.
Leesfragment en editie
Lees het begin bij Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes. De tekst komt uit een andere uitgave. De digitale editie bij bol is in het Spaans en heeft e-ISBN 9788826035802.
Bij aankoop via deze link kan Zovif commissie ontvangen. Bekijk El amigo Manso als e-book bij bol.