Marie Curie hield een dagboek bij na de dood van haar man Pierre. Toen Rosa Montero dat dagboek las, herkende ze iets waarvoor ze in haar eigen leven woorden zocht. Toch begint ze haar boek bij zichzelf. Pas wanneer je even met haar hebt meegedacht over wat er gebeurt als iemand wegvalt, verschijnt de beroemde wetenschapper naast haar als een vrouw die iemand mist.
Als je het e-book via onze bol-link koopt, kan Zovif commissie ontvangen.
Voor wie is dit een goede keuze?
Montero beweegt tussen Curies leven en haar eigen herinneringen. De ene keer kijk je naar een foto, de andere keer lees je een anekdote of een gedachte over het verlies van een geliefde. Achter in het boek staat Curies dagboek. Dat maakt het mogelijk om na Montero’s interpretatie ook Curies eigen woorden te lezen. Zoek je vooral een chronologisch verslag van haar ontdekkingen, dan past een wetenschappelijke biografie beter. Hier draait het om wat de ene schrijver in de woorden van de andere vrouw herkent.
Probeer de openingszin in het Spaans
Lees de passage in de leesgids van de bibliotheek in Borox. Montero gebruikt daar mis muertos, letterlijk ‘mijn doden’. Meteen daarna legt ze uit wie ze daarmee bedoelt. Lees die zin eens hardop. Klinkt hij voor jou tegen het einde anders dan aan het begin? Dat kleine gebaar, iets ongewoons zeggen en je dan als lezer bij de hand nemen, geeft een goede indruk van haar toon.
Welke editie krijg je?
De kooplink gaat naar het afzonderlijke Spaanse e-book van Seix Barral uit 2013, ISBN 9788432215803. Bol biedt ook een bundel aan met El peligro de estar cuerda. Aan het ISBN herken je de editie met alleen La ridícula idea de no volver a verte. Bekijk de EPUB-editie bij het Instituto Cervantes.