Wanneer Rose Waterford haar gast aan mevrouw Strickland wil voorstellen, is zijn eerste zorg dat hij straks een bekende schrijfster tegenover zich heeft van wie hij niets heeft gelezen. Rose helpt hem uit de droom. Deze vrouw geeft lunches. En als hij zich een beetje als een literaire beroemdheid gedraagt, krijgt hij vast een uitnodiging.
Wie kijkt hier eigenlijk naar wie?
Die uitnodiging komt inderdaad. Let op hoe de verteller zijn entree beschrijft. Uit angst te vroeg te zijn loopt hij drie rondjes om de kathedraal en komt daardoor te laat. Dat kleine voorval is de moeite waard om te onthouden wanneer hij later over Charles Strickland gaat oordelen. De man die je iets moet vertellen over de motieven van een schilder, heeft zelf al moeite om op een gewone lunch onbevangen naar binnen te stappen.
Als je bij een kunstenaarsroman vooral de kunstenaar zelf aan het woord wilt horen, probeer dan eerst deze ontmoeting. Maugham geeft je een verteller die zijn eigen ijdelheid best kan zien, maar alleen achteraf. Juist dat verschil geeft zijn herinneringen hun humor.
Lees de Engelse tekst bij Project Gutenberg. De leestekst is een afzonderlijke uitgave. Het e-ISBN van de bol-editie is 9781407015811.
Zovif kan commissie ontvangen als je via deze link iets koopt. Bekijk The Moon and Sixpence als e-book bij bol.