Das verlorene Lachen van Gottfried Keller opent met een mannenkoor op weg naar een zangfeest. Vaandeldrager Jukundus Meyenthal valt op door zijn opgewekte, vriendelijke houding. Hij helpt anderen zonder luidruchtig te worden. Na het succesvolle optreden ontmoet hij Justine Glor, die de prijs aan het vaandel bevestigt. Hun wederzijdse glimlach vormt het begin van een herkenning die meer lijkt dan toevallige beleefdheid.
Een feestelijke ontmoeting met een sociale grens
De gelezen beginpassage blijft niet bij het feestgevoel. Tijdens een bezoek aan het bezit van Justines familie ziet Jukundus hoe rijk haar ouders en broers zijn. Zij begroeten hem correct, maar houden afstand. Hij voelt dat zijn positie anders is. Zelfs bij het afscheid onthouden de mannen zijn naam niet goed. Keller maakt de sociale grens daardoor zichtbaar zonder een openlijke ruzie nodig te hebben.
Deze opening past bij lezers van rustige karaktertekening, landschappelijke sfeer en subtiele sociale ironie. Het is geen beoordeling van de verdere relatie of van het volledige verhaal. De gelezen Wikisource-tekst is een afzonderlijke historische uitgave. Het officiële bol-fragment was niet toegankelijk; de uitvoering van de aangeboden e-bookeditie is niet vergeleken.
Lees de afzonderlijke Duitse tekst bij Wikisource. De leestekst is een afzonderlijke uitgave. Het e-ISBN van de bol-editie is 9783962812935.
Zovif kan commissie ontvangen als je via deze link iets koopt. Bekijk Das verlorene Lachen als e-book bij bol.