De wateraap van Mariken Heitman past bij lezers die graag langzaam lezen en letten op beeldspraak. Het officiële fragment opent met een dode vos en de opdracht hem te begraven. De verteller kijkt nauwkeurig naar dieren, aarde en het eigen ongemak. Zorg en geweld staan dicht bij elkaar: de vos was eerder gevoerd om de kippen te beschermen.
Natuurbeelden voor een lichaam dat verandert
De begrafenis krijgt gewicht door kleine handelingen en lichamelijke gewaarwordingen. Daarna verschuift de tekst naar herinneringen aan een overleden oma en aan de puberteit. Beelden van vervelling en verpopping drukken uit hoe vreemd lichamelijke verandering kan voelen wanneer anderen al weten wat je volgens hen moet worden. De tuin is daardoor meer dan een decor; hij levert de taal waarmee de verteller zichzelf probeert te begrijpen.
Dit e-book is een passende keuze als je zintuiglijk proza over identiteit en verwachtingen waardeert. Minder passend als je vooral een luchtige tuinroman of veel voortgang in het verhaal zoekt. De opening bevat concrete beschrijvingen van dode en gewonde dieren. Deze beoordeling betreft hoofdstuk 1 en het beschikbare begin van hoofdstuk 2, niet de volledige roman. Het fragment helpt bepalen of deze geconcentreerde vertelwijze je aanspreekt.
Lees het officiële inkijkfragment. Dit fragment hoort bij dezelfde e-bookeditie. Het e-ISBN van de bol-editie is 9789025453114.
Zovif kan commissie ontvangen als je via deze link iets koopt. Bekijk De wateraap als e-book bij bol.