Illusions perdues begint niet bij een beroemd schrijver, maar bij een ouderwetse drukkerij in Angoulême. Balzac beschrijft houten persen, letters en het werk van drukkers en zetters. Die concrete gereedschappen blijken meteen verbonden met geld, kennis en de verhoudingen tussen mensen.
Achter boeken zitten ook machines en belangen
In de gelezen opening wil de oude Séchard zijn bedrijf aan zijn zoon David overdragen. David heeft in Parijs het vak geleerd en ziet de beperkingen van het materiaal. Zijn vader prijst juist de oude werktuigen aan en probeert er zoveel mogelijk voor te krijgen. Wat een gebaar van vaderlijke steun zou kunnen lijken, wordt een harde onderhandeling. Vakmanschap en genegenheid beschermen David daarbij niet vanzelf tegen eigenbelang.
Dit past bij lezers die uitgebreide beschrijvingen waarderen wanneer ze een maatschappelijke wereld zichtbaar maken. Het oudere Frans bevat veel drukkerstermen en lange zinnen. Wie vooral snel naar literaire roem of Parijse verwikkelingen wil, zal geduld moeten hebben met deze aanloop. De besproken passage komt uit het begin van Les Deux Poètes, het eerste deel van de roman. De extra toelichtingen van de aangeboden verrijkte editie zijn niet beoordeeld.
Lees de opening bij Wikisource. De leestekst is een afzonderlijke uitgave. Het e-ISBN van de bol-editie is 9782072486067.
Zovif kan commissie ontvangen als je via deze link iets koopt. Bekijk Illusions perdues als e-book bij bol.