La sirena negra van Emilia Pardo Bazán begint na een theateravond in Madrid. De ik-verteller wandelt naar huis en vraagt zich af of het opgewekte levensbeeld van de voorstelling standhoudt buiten de zaal. Onderweg ontmoet hij mensen die daar ieder op hun manier niet bij lijken te passen. Deze keuzehulp beperkt zich tot het eerste hoofdstuk, dat eindigt wanneer hij thuis gaat slapen.
Een nachtelijke wandeling door een wantrouwige blik
Interessant is vooral de wrijving in zijn eigen houding. Hij helpt een gewonde man, maar zijn betrokkenheid gaat samen met afkeer en met redeneringen om niet méér te hoeven doen. Ook andere voorbijgangers bekijkt hij vanuit zijn sombere stemming. Je krijgt dus geen neutrale rondleiding door Madrid: de waarnemingen laten tegelijk zien hoe de verteller zichzelf beschermt en rechtvaardigt.
Dit begin past bij lezers die graag kritisch luisteren naar een uitgesproken vertelstem. De aandacht ligt op gedachten, zintuiglijke indrukken en maatschappelijke verschillen, minder op snelle actie. Het historische Spaans en de vele beschouwingen vragen leesrust. Armoede, verwonding en doodsgedachten bepalen de sfeer. Probeer de wandeling als geheel voordat je kiest; de latere roman en de ontwikkeling van andere personages zijn hier niet beoordeeld.
Lees het Spaanse eerste hoofdstuk bij Cervantes Virtual. De leestekst is een afzonderlijke uitgave. Het e-ISBN van de bol-editie is 9782291017356.
Zovif kan commissie ontvangen als je via deze link iets koopt. Bekijk La sirena negra als e-book bij bol.